پرش به محتوا 
کاشت ریش می‌تواند در برخی افراد جای زخمِ بی‌مو را کمتر نمایان کند، اما نتیجه به کیفیت پوست اسکار وابسته است. گرافت‌های مو باید در بافت زخم خون‌رسانی کافی داشته باشند و در زاویه‌ای کاشته شوند که با ریش اطراف هماهنگ باشد. بنابراین نمی‌توان از روی عکس یا اندازه زخم به‌تنهایی گفت چند گرافت لازم است یا پوشش کامل به دست می‌آید.
کاشت ریش روی چه نوع جای زخمی ممکن است؟
جای بخیه، سوختگی و بعضی اسکارهای ناشی از آسیب یا جوش می‌توانند موجب از بین رفتن فولیکول‌های ریش شوند. اگر زخم ترمیم شده و پوست آن پایدار باشد، امکان کاشت بررسی می‌شود. در مقابل، زخمی که هنوز ملتهب، دردناک، عفونی یا در حال تغییر است ابتدا به ارزیابی و درمان نیاز دارد.
پزشک هنگام معاینه به ضخامت، انعطاف، خون‌رسانی و برجستگی یا فرورفتگی اسکار توجه می‌کند. یک خط باریک در گونه با اسکار وسیع سوختگی روی چانه برنامه یکسانی ندارد. در اسکارهای بسیار گسترده یا بدشکل، ممکن است روش ترمیمی دیگری پیش از کاشت یا به جای آن نتیجه بهتری داشته باشد.
اسکار جوش نیز همیشه شبیه جای بخیه نیست. ممکن است چند فرورفتگی کوچک در میان ریش باقی مانده باشد و فقط بخشی از آن‌ها بی‌مو باشند. در این حالت، پزشک باید مشخص کند مشکل اصلی نبود مو است یا خود بافت ناهموار پوست. اگر پوستِ فرورفته حتی با ریش بلند هم آشکار باشد، کاشت به‌تنهایی انتظار فرد را برآورده نمی‌کند. درباره ترمیم پوست و کاشت مو باید دو هدف جداگانه تعریف شود.
اگر ریزش ریش به‌جای زخم ناشی از بیماری فعال، مانند بعضی اختلالات التهابی یا ریزش سکه‌ای باشد، راه بررسی تغییر می‌کند. کاشت روی ناحیه‌ای که علت بی‌مویی آن هنوز روشن نیست، ممکن است به نتیجه پایدار نرسد. شرح حال، معاینه پوست و گاهی بررسی بیشتر پیش از جراحی لازم می‌شود.
نتیجه کاشت ریش روی جای زخم چقدر قابل پیش‌بینی است؟
پوست اسکار ساختار طبیعی پوست صورت را ندارد. در نتیجه ممکن است همه گرافت‌ها مانند پوست سالم رشد نکنند یا برای رسیدن به تراکم دلخواه به مرحله دیگری نیاز شود. در مطالعه‌ای بر ۲۰ فرد تحت بازسازی ریش، بیشتر شرکت‌کنندگان از نتیجه رضایت داشتند؛ با این حال، برای موارد ریزش موی ناشی از اسکار، گاه چند جلسه لازم بود. این مطالعه کوچک است و نتیجه آن وعده‌ای برای همه زخم‌ها نیست.
هدف درمان باید روشن باشد: آیا فرد می‌خواهد خط زخم هنگام داشتن ریش معمولی دیده نشود، یا پوشش متراکم‌تری برای فرم خاصی از ریش می‌خواهد؟ هدف اول ممکن است با تعداد گرافت کمتر قابل دستیابی باشد؛ هدف دوم به بانک مو و تحمل پوست اسکار وابسته است.
در جلسه مشاوره، پزشک می‌تواند مرز زخم و محدوده کاشت را مشخص کند و درباره تراکم مرحله نخست توضیح دهد. اگر اسکار در ناحیه‌ای است که موهای اطراف آن کوتاه نگه داشته می‌شوند، استتار زخم دشوارتر از زمانی است که ریش بلندتر روی آن می‌افتد. مدل معمول اصلاح صورت باید در طراحی لحاظ شود. عکس‌های قبل و بعدِ دیگران تنها نشان می‌دهند چه نوع تغییری ممکن است؛ بافت زخم فردی نتیجه فرد دیگر را پیش‌بینی نمی‌کند.
گرافت کاشت ریش روی اسکار از کجا برداشته می‌شود؟
برای کاشت ریش در بسیاری از موارد از موی سر به‌عنوان ناحیه اهداکننده استفاده می‌شود. جراح باید تفاوت احتمالی قطر، فر و سرعت رشد موی سر با ریش طبیعی را در طراحی در نظر بگیرد. اگر خود ریش نواحی پرپشت کافی داشته باشد، منابع برداشت دیگر نیز در ارزیابی مطرح می‌شوند. منبع گرافت با معاینه تعیین می‌شود و نباید صرفاً بر اساس نام روش کاشت صورت گیرد.
موی سر پس از کاشت روی صورت همچنان ویژگی‌های ناحیه اهداکننده را تا حدی حفظ می‌کند. برای برخی افراد، این تفاوت در میزان فر یا طول رشد به معنی نیاز به کوتاه‌کردن منظم‌تر ناحیه کاشته‌شده است. اگر رنگ موهای سر و ریش متفاوت باشد، جراح باید این تفاوت را در جای‌گذاری گرافت‌ها ببیند. هدف، پنهان‌کردن اسکار با بافت مویی هماهنگ است، نه فقط پرکردن هر فضای خالی.
ریش کاشته‌شده روی جای زخم چگونه طبیعی دیده می‌شود؟
ریش در بخش‌های مختلف صورت جهت و زاویه رویش متفاوتی دارد. موی گونه، چانه و خط فک را نمی‌توان همگی در یک جهت کاشت. در نواحی قابل‌دیدن، قرارگیری درست گرافت‌های تک‌تار و تغییر تدریجی تراکم اهمیت دارد. اگر جهت موها اشتباه باشد، حتی رشد خوب گرافت‌ها هم ممکن است نتیجه را مصنوعی نشان دهد. در طراحی کاشت ریش طبیعی نیز همین هماهنگی زاویه و تراکم اهمیت دارد.
محل اسکار تعیین می‌کند که کدام جزئیات بیشتر دیده شوند. زخمی در وسط گونه ممکن است با ریش اطراف تا حدی پوشیده شود، اما اسکار روی مرز خط ریش حتی با تعداد گرافت مشابه آشکارتر بماند. در این بخش، شکل حاشیه ریش و گذار تدریجی از پوست بی‌مو به موهای پرپشت مهم است. اگر فرد معمولاً صورت را از ته اصلاح می‌کند، باید بداند موهای کاشته‌شده خودِ رنگ یا برجستگی اسکار را پنهان نخواهند کرد؛ میزان استتار به طول ریش نیز وابسته است.
رنگ و جنس موی اهداکننده نیز باید تا حد ممکن با موهای اطراف هماهنگ شود. پزشک می‌تواند درباره نیاز احتمالی به اصلاح شکل اسکار یا جلسه تکمیلی نیز توضیح دهد.
آیا کاشت ریش جای زخم صورت را از بین می‌برد؟
خیر. کاشت مو روی اسکار را می‌پوشاند و ممکن است دیده‌شدن آن را کاهش دهد؛ رنگ، برجستگی یا فرورفتگی خود بافت را الزاماً اصلاح نمی‌کند. اگر این ویژگی‌ها حتی زیر مو هم آشکار باشند، درباره درمان جداگانه اسکار باید مشاوره گرفت.
مراقبت‌های بعد از کاشت ریش روی جای زخم چیست؟
در روزهای نخست، فشار دست، اصلاح با تیغ یا کندن دلمه‌ها می‌تواند به گرافت‌های تازه آسیب بزند. زمان شست‌وشو و اصلاح را تیم جراحی بر اساس روش عمل و روند ترمیم مشخص می‌کند. پوست اسکار ممکن است از پوست سالمِ کنار آن سفت‌تر یا حساس‌تر باشد؛ اگر درد، ترشح یا قرمزی رو به افزایش دیده شد، لازم است زودتر بررسی شود.
موهای پیوندی ممکن است پیش از رشد تازه، ساقه‌های اولیه خود را از دست بدهند. برای سنجش پوشش واقعی باید به گرافت‌ها فرصت رشد داد. اگر پس از دوره پیگیری بخشی از اسکار کم‌پشت ماند، پزشک می‌تواند با دیدن میزان رشد، درباره ترمیم مرحله‌ای تصمیم بگیرد. اقدام شتاب‌زده بر اساس ظاهر هفته‌های اول تصویر دقیقی از نتیجه نمی‌دهد.
پرسش‌های رایج
آیا روی جای سوختگی قدیمی صورت هم می‌توان ریش کاشت؟
گاهی بله، اما وسعت سوختگی و کیفیت پوست و بانک مو تعیین‌کننده‌اند. قدیمی‌بودن اسکار به‌تنهایی برای تصمیم‌گیری کافی نیست.
آیا کاشت روی یک زخم کوچک هم ارزش دارد؟
اگر زخم برای فرد آزاردهنده است و کیفیت پوست اجازه می‌دهد، بررسی آن منطقی است. گاهی با طراحی دقیقِ ناحیه کوچک می‌توان بدون کاشت وسیع، ناهماهنگی را کمتر کرد.
نتیجه‌گیری: کاشت ریش روی جای زخم صورت می‌تواند به استتار آن کمک کند، اما نتیجه به وضعیت اسکار، بانک مو و دقت طراحی زاویه ریش وابسته است. احتمال نیاز به بیش از یک مرحله باید از ابتدا مطرح شود.
